Michel Westhoff speelde tegen Henk Noort. Ogenschijnlijk ging het tot het begin van het eindspel gelijk op, maar positioneel stond Michel beter. Hij buitte dit ook volledig uit e3n drong Henk tot de eerste rij terug. Daarna maakte hij het met een mooie combinatie Henk zo moeilijk dat deze terecht opgaf.
André Langeslag speelde tegen nieuwkomer Thomas Gelderman. Laatstgenoemde ging prima van start en veroverde zelfs de dame van zijn tegenstander. Helaas voor hem gaf hij zijn eigen dame even later weg en kwam André in de loop van het spel veel beter te staan. Hij wist zelfs weer een dame op het bord te krijgen. Maar…ongelooflijk dat hij toch werd verrast. Door niet een pion van Thomas te nemen die "en passant" speelde kreeg hij een directe schaakmat om de oren, tegen alle verwachting in.
Ap Ketting had het moeilijk tegen Maurits Dijkstra die volop in de aanval ging. Helaas voor Maurits maakte hij een gedachtenfout bij een robuuste aanval en werden de rollen ineens omgedraaid. Hij verloor een toren en even later gaf hij zelfs de partij op.
Aad de Bruijn speelde tegen Kees Pieterse. Tot het eindspel ging het vrijwel gelijk op, Kees had een pion meer. In een ingewikkelde stelling verloor Aad ee3n paard en daarmee de partij. In de eindstrijd wikkelde Kees gewoon stukken af en was daarna de overwinnaar.
Jack Linders won van Peter Aartsen. Peter kwam al vrij snel in de problemen, verloor een stuk tegenover 2 pionnen meer. Daarna was Jack echter de bovenliggende partij en maakte het bekwaam af.
Frank Klinkenberg en Jan Spijkerbosch waren vrijwel aan elkaar gewaagd. In het eindspel had Frank een pion meer. In combinatie met zijn koning/loper rukte hij steeds verder op met zijn pion en Jan kon niet verhinderen dat promotie een feit zou worden. Dit ziende gaf hij op.
Kees Henstra verraste Peter Grasman met de Weense opening. Peter wist niet goed wat hij hiermee aan moest en werd al vrij snel in de verdediging gedrongen. Kees ging volop op het orgel en Peter kon de klanken daarvan niet vals laten klinken. Hij ging kopje onder en gaf op.
Ingrid Klinkhamer bouwde rustig aan de aanval tegen Dorinde Bierma. Lang kon Dorinde het bijbenen, totdat haar dame aan gruzelementen ging. Daarna was het over en uit met de pret en gaf zij op.
Dick Langedijk toog vanaf de eerste zet ten aanval tegen Hans Wien en dat betaalde zich uit. Hans kon niet in zijn spel komen en was zich continu aan het verdedigen. Ondanks dat kon Dick naar hartenlust aanvallen en zijn pijlen troffen doel, met als resultaat een klinkende overwinning.
Ed Blankestijn trof in Maarten ter Bals een tegenstander die een mindere dag kende. Tot zijn eigen verbazing gaf Maarten zijn dame in cadeauverpakking weg, waarmee de strijd was beslist.
Theo Meulmeester kende in Frank Hordijk een tegenstander van formaat. Frank kwam een pion voor en die bleek beslissend voor de partij. Theo hield het heel lang vol, maar moest uiteindelijk het hoofd buigen. Zo blijkt iedere keer weer dat 1 pion meer veel waarde heeft.
In de veruit langste partij van de dag gaven Leo Oostendorp en Remco Mooij elkaar geen duimbreed toe. De tijd tikte langzaam weg, maar in de kwalitatieve stand op het bord veranderde er vrijwel niets. Leo kwam in het eindspel een pion voor, maar Remco bleef dreigend met zijn dame. Ten langen leste besloten de heren elkaar de hand te schudden en genoegen te nemen met ieder een half punt
André Langeslag speelde tegen nieuwkomer Thomas Gelderman. Laatstgenoemde ging prima van start en veroverde zelfs de dame van zijn tegenstander. Helaas voor hem gaf hij zijn eigen dame even later weg en kwam André in de loop van het spel veel beter te staan. Hij wist zelfs weer een dame op het bord te krijgen. Maar…ongelooflijk dat hij toch werd verrast. Door niet een pion van Thomas te nemen die "en passant" speelde kreeg hij een directe schaakmat om de oren, tegen alle verwachting in.
Ap Ketting had het moeilijk tegen Maurits Dijkstra die volop in de aanval ging. Helaas voor Maurits maakte hij een gedachtenfout bij een robuuste aanval en werden de rollen ineens omgedraaid. Hij verloor een toren en even later gaf hij zelfs de partij op.
Aad de Bruijn speelde tegen Kees Pieterse. Tot het eindspel ging het vrijwel gelijk op, Kees had een pion meer. In een ingewikkelde stelling verloor Aad ee3n paard en daarmee de partij. In de eindstrijd wikkelde Kees gewoon stukken af en was daarna de overwinnaar.
Jack Linders won van Peter Aartsen. Peter kwam al vrij snel in de problemen, verloor een stuk tegenover 2 pionnen meer. Daarna was Jack echter de bovenliggende partij en maakte het bekwaam af.
Frank Klinkenberg en Jan Spijkerbosch waren vrijwel aan elkaar gewaagd. In het eindspel had Frank een pion meer. In combinatie met zijn koning/loper rukte hij steeds verder op met zijn pion en Jan kon niet verhinderen dat promotie een feit zou worden. Dit ziende gaf hij op.
Kees Henstra verraste Peter Grasman met de Weense opening. Peter wist niet goed wat hij hiermee aan moest en werd al vrij snel in de verdediging gedrongen. Kees ging volop op het orgel en Peter kon de klanken daarvan niet vals laten klinken. Hij ging kopje onder en gaf op.
Ingrid Klinkhamer bouwde rustig aan de aanval tegen Dorinde Bierma. Lang kon Dorinde het bijbenen, totdat haar dame aan gruzelementen ging. Daarna was het over en uit met de pret en gaf zij op.
Dick Langedijk toog vanaf de eerste zet ten aanval tegen Hans Wien en dat betaalde zich uit. Hans kon niet in zijn spel komen en was zich continu aan het verdedigen. Ondanks dat kon Dick naar hartenlust aanvallen en zijn pijlen troffen doel, met als resultaat een klinkende overwinning.
Ed Blankestijn trof in Maarten ter Bals een tegenstander die een mindere dag kende. Tot zijn eigen verbazing gaf Maarten zijn dame in cadeauverpakking weg, waarmee de strijd was beslist.
Theo Meulmeester kende in Frank Hordijk een tegenstander van formaat. Frank kwam een pion voor en die bleek beslissend voor de partij. Theo hield het heel lang vol, maar moest uiteindelijk het hoofd buigen. Zo blijkt iedere keer weer dat 1 pion meer veel waarde heeft.
In de veruit langste partij van de dag gaven Leo Oostendorp en Remco Mooij elkaar geen duimbreed toe. De tijd tikte langzaam weg, maar in de kwalitatieve stand op het bord veranderde er vrijwel niets. Leo kwam in het eindspel een pion voor, maar Remco bleef dreigend met zijn dame. Ten langen leste besloten de heren elkaar de hand te schudden en genoegen te nemen met ieder een half punt