Henk Noort en Frank Klinkenberg speelden de langste partij van de dag. Henk had een loper meer tegenover Frank 2 pionnen meer. Er ontspon zich een moeilijke stelling voor beiden, waarbij een verkeerde zet direct tot de ommekeer kon leiden. Henk bood daarom remise aan (ook veel minder tijd dan Frank), die laatstgenoemde accepteerde.
Peter Grasman en Maurits Dijkstra konden het elkaar niet moeilijk maken in een vlakke wedstrijd. Het resultaat laat zich raden; remise.
Hetzelfde resultaat gold voor de partij tussen Theo Meulmeester en Michel Westhoff. In een volkomen gelijke stand viel het woord remise, wat dus ook gebeurde.
Kees Pieterse stond volkomen gelijk tegen Jack Linders in het eindspel, toen een vlaag van verstandsverbijstering hem overviel. Hij gaf zomaar een toren weg en daarmee de punten.
Ingrid Klinkhamer was volkomen gelijkwaardig aan Rob Izaks met dien verstande dat Rob wel een betere pionnenstructuur had om mee op te komen. Ingrid kon met haar pionnen eigenlijk geen kant op, zag wat de pionnen van Rob zouden gaan aanrichten en gaf op.
Hans Wien delfde het onderspit tegen Jan Spijkerbosch. Hans kreeg een dubbelpion en wist zich geen raad met het aanvallend spel van Jan die een verdiende overwinning behaalde.
Dorinde Bierma moest al haar talenten aanspreken om Remco Rietveld te verslaan. In het eindspel had zij de betere papieren en verzilverde die ook.
Ook Frank Hordijk moest heel hard werken tegen Leo Oostendorp. Tot het eindspel was het volkomen gelijk. Beiden nog 4 pionnen en de koning. Allen positioneel bekeken stond Frank er iets beter voor. Hij had 3 aangesloten pionnen tegenover Leo 2. In de andere hoek van het veld stond beider koning en Frank met 1 pion tegenover Leo 2 niet aaneengesloten pionnen en dat gaf de doorslag. Frank forceerde een doorbraak met de 3 pionnen en trok aan het langste eind.
Micha Verschoor begon voortvarend tegen Ap Ketting, maar die liet zich niet de kaas van het brood eten. Hij liet Micha uitrazen en nam het initiatief over met kwaliteitswinst. Het duurde nog even voordat Ap alles onder controle had, maar toen maakte hij het met een vol punt af.
Antoine Masrom vocht voor wat hij waard was tegen Kees Henstra, maar kon toch niet verhinderen dat hij ten onder ging. Met een mooie aanval zette hij Antoine letterlijk schaakmat.
Dick Langedijk moest zijn meerdere erkennen tegen Remco Mooij en dat was geen schande. Dick probeerde zich zo goed mogelijk te verdedigen, maar kon niet voorkomen dat hij zwaar kwaliteitsverlies leed. Na een diepe blik op de stelling, zuchtte hij een keer en legde toen zijn koning om.