Michel Westhoff behaalde een prachtige overwinning op de kampioen van afgelopen seizoen, Kees Henstra. Kees kwam in het middenspel in een betere positie, maar verloor wellicht enige concentratie
Zijn spel werd voor zijn doen een beetje slordig en Michel maakte daar dankbaar gebruik van. Hij kwam geweldig terug en toverde zelfs een niet meer te vermijden schaakmat uit.
Kees van Es en Leo Oostendorp waren volkomen aan elkaar gewaagd. Maar… de klok tikte door en er ontstond voor beiden tijdnood. Leo verloor in deze fase een kwaliteit en daarmee was het pleit beslecht.
Jack Linders bond Theo Meulmeester aan zijn zegekar. Jack wist enige pionnen te veroveren en dat betekende in het eindspel een absolute surplus. Ook Theo zag dat in en gaf op.
Remco Mooij speelde tegen Dorinde Bierma. Lang ging het redelijk gelijk op, maar toen drukte Remco door. Hij veroverde de dame en in het eindspel had hij zelf nog de dame en Dorinde een paard. Daar was geen kruit tegen gewassen en Dorinde moest het hoofd buigen.
Maurits Dijkstra wist ook de volle winst binnen te halen tegen Mischa Verschoor (die overigens vorige week won van Leo Oostendorp; stond verkeerd in het verslag). In het eindspel had Maurits een toren en pionnen tegenover Mischa een paard met enige pionnen. Dat was dik in het voordeel van Maurits die overtuigend het volle punt binnenhaalde.
Kees Pieterse en Aad de Bruijn hadden de langste partij van de dag. Tot ver in het eindspel ging het volkomen gelijk op, maar toen maakte Kees een foutje en leverde zo maar een kwaliteit in. Dat was de doodsteek.
Jan Spijkerbosch en Henk Noort waren volkomen aan elkaar gewaagd. Om een lang verhaal kort te maken; een volkomen terechte remise. Hetzelfde gold voor de partij tussen Ap Ketting en Ed Blankestijn. Ed stond in het middenspel tijdelijk beter, maar liet het vervolgens weer glippen. Remise was daarna een volkomen logisch.
Peter Grasman was niet opgewassen tegen Rob Izaks, de aanvoerder van het klassement. Rob bood 2 pionnen aan, maar er zat een strategie achter. Peter nam de pionnen en moest vervolgens constateren dat het een slimme val was. Peter ging kopje onder.
Ingrid Klinkhamer moest de zeilen bijzetten tegen Juliette Alfons. Dat deed ze ook en maakte het bekwaam af. Maar toch opnieuw hulde aan Juliette die tot heden iedere week een opgaande lijn laat zien. En van Ingrid verliezen is geen schande. Dat hebben meerdere al ondervonden.
Zijn spel werd voor zijn doen een beetje slordig en Michel maakte daar dankbaar gebruik van. Hij kwam geweldig terug en toverde zelfs een niet meer te vermijden schaakmat uit.
Kees van Es en Leo Oostendorp waren volkomen aan elkaar gewaagd. Maar… de klok tikte door en er ontstond voor beiden tijdnood. Leo verloor in deze fase een kwaliteit en daarmee was het pleit beslecht.
Jack Linders bond Theo Meulmeester aan zijn zegekar. Jack wist enige pionnen te veroveren en dat betekende in het eindspel een absolute surplus. Ook Theo zag dat in en gaf op.
Remco Mooij speelde tegen Dorinde Bierma. Lang ging het redelijk gelijk op, maar toen drukte Remco door. Hij veroverde de dame en in het eindspel had hij zelf nog de dame en Dorinde een paard. Daar was geen kruit tegen gewassen en Dorinde moest het hoofd buigen.
Maurits Dijkstra wist ook de volle winst binnen te halen tegen Mischa Verschoor (die overigens vorige week won van Leo Oostendorp; stond verkeerd in het verslag). In het eindspel had Maurits een toren en pionnen tegenover Mischa een paard met enige pionnen. Dat was dik in het voordeel van Maurits die overtuigend het volle punt binnenhaalde.
Kees Pieterse en Aad de Bruijn hadden de langste partij van de dag. Tot ver in het eindspel ging het volkomen gelijk op, maar toen maakte Kees een foutje en leverde zo maar een kwaliteit in. Dat was de doodsteek.
Jan Spijkerbosch en Henk Noort waren volkomen aan elkaar gewaagd. Om een lang verhaal kort te maken; een volkomen terechte remise. Hetzelfde gold voor de partij tussen Ap Ketting en Ed Blankestijn. Ed stond in het middenspel tijdelijk beter, maar liet het vervolgens weer glippen. Remise was daarna een volkomen logisch.
Peter Grasman was niet opgewassen tegen Rob Izaks, de aanvoerder van het klassement. Rob bood 2 pionnen aan, maar er zat een strategie achter. Peter nam de pionnen en moest vervolgens constateren dat het een slimme val was. Peter ging kopje onder.
Ingrid Klinkhamer moest de zeilen bijzetten tegen Juliette Alfons. Dat deed ze ook en maakte het bekwaam af. Maar toch opnieuw hulde aan Juliette die tot heden iedere week een opgaande lijn laat zien. En van Ingrid verliezen is geen schande. Dat hebben meerdere al ondervonden.